Madımak’tan 15 yıl sonra
admin tarafından 2 Temmuz 2008 tarihinde Güncel kategoriye yazıldı. • 2 yorum
Tüyleri diken diken eden, insanı bu topraklarda doğduğuna, yaşadığına ve hatta öleceğine pişman eden yüz karaları arasında yer aldı Madımak. Ülkenin gözleri önünde bütün bir millet şahit gösterilerek, insanlar diri diri yakıldı. Çoğu ülkenin tarihinde bizimki gibi kara lekeler var. Amerika siyahları ve kızılderelileri kırdı, Fransa Cezayir’i. Almana Yahudi’yi kırdı, Yahudi Filistin’i kırdı. Barış içinde yaşamasını beceremeyen insanlık kendi kendine zarar verdi. Şimdi bunlardan akıllarda bazıları kaldı, bazıları unutturulmaya çalışılıyor, bazıları her fırsatta hatırlatılıyor. 1993′te Sivas’ta hepimizin şahitliğinde yapılanlar, hiç olmamış gibi gözlerimizin içine baka baka yalan söylüyor ya da susuyorlar. 15 sene sonra bile hatırlayanların sayısı unutanlarınkinden fazla değil. 15 sene sonra, tarihi ders çıkarmak için değil, içinde kebap yemek için kullanıyorlar. Madımak’ın önünde o naaraları atanların bugün ülkeyi yönettiğini bilmek yeterince utanç verici ki daha vahimi bugün Anadolu’nun herhangi bir yerinde Madımak’ı tekrarlayabilecek büyük kitle mevcut. Ama tarih her zaman olduğu gibi oradakilerin ve oradakiler gibi düşünenlerin hesaplarını bir bir kesecek.
Dilimizde tüy kalmayıncaya kadar tekrarlayacağımız bir şey var. Bu ülke için yaşamak da ölme kadar onurludur. Unutmamızı sağlamak için çalışanlar olsa bile unutmayacağız. Orada naaralarla sanki kutlama edasında insanları ateşe verenleri, din uğruna katliam yapanları affetmeyeceğiz.
SİVAS ACISI
Ben tanırım
Bu bulut bizim oranın bulutu
Hemşeriyiz ne de olsa
Benim için kalkmış ta
Sivas’tan gelmiş
Yurdumun bulutu
Başımın üstünde yeri var
Ben bilirim
Bu rüzgar bizim oranın rüzgarı
Hemşerimiz ne de olsa
Benim için kopup gelmiş yayladan
Yurdumun rüzgarı
Kurutsun diye akan kanlarımı
Ben anlarım
Bu acı bizim ora işi
hançer acısı
Bir ülkedeniz ne de olsa
Aynı dili konuşsak da
Anlamayız birbirimizi
Hançerin nakışı
Tanıdım acısından Sivas işi
Ben duyarım duyumsarım
Bizim oranın sızısı bu
Binip kara bir buluta
Sivas ilinden
Sivas rüzgarlarında uçup gelmiş
Helallik dilemeye
Ey yüreğimin onmaz acıları
Ey yüreğimin dinmez sancıları
Suç ne bende ne de sende
Suç beni karanlıklara gömenlerde
Ne de olsa yurttaşımsın
Kapalı olsa da bütün
vicdanı kapıları yüzüne
Bilmelisin bir yerin var
canevimde
İlginizi Çekebilecek Yazılar :
Loading ...
Harika dile getirilmiş,bence daha da fazlası söylenmesi gerek olan bir konu Madımak Katliamı..
Bir düşünün 20 yüzyılın son günlerinde insanlar televizyonların canlı yayınladığı bir katliamla yakıldı bu ülkede.Tüyleri ürperten duman yavaştan sardı oteli.Ve alt kattaki güzel insanlar üst katlara doğru çıkmaya başladı,bir tutam nefes için.Peki ne için oradalardı bu insanlar..Kendilerinin,bu ülke topraklarının türkülerini söylemeye,acıya ve kahpeliklere karşı direnecek umudu vermek için oradaydılar..Peki kimlere biliyor musunuz?Kendilerini diri diri yakanlar için..
Utanıyorum ve utancım çok büyük ki orada değildim,ve onlar için hiçbir şey yapamadım.En önemlisi de “ONLARLA YANAMADIM!”Onlar belki bir 2 temmuz da yandılar ama ben ve benim gibi arkadaşlar her 2 temmuzda yanıyoruz ve inatlarına yanacağız.Yanacağız ve bu katliamı unutturmayacağız ki onlar her gün ölmekten beter olacaklar..
Bu olay ilk değildi ama son olur umarım.Tamamen planlanmış bir olay gün gibi ortada…, sadece beklemişler ve bekledikleri an gelincede ateşe vermişler.Utanç verici bir olay ama yapanların ne hikmetse yüzleri bile kızarmıyor.İnsanlık ayıbı…